NIE WSZYSTKO ZŁOTO CO SIĘ ŚWIECI – zdobienia świątyń buddyjskich w Bangkoku

Pięć ton złota w Wat Traimit na posąg skromnego „Przebudzonego” człowieka

Zbutwiały fragment dekoracji świątynnej i błyskotki w Wat Maha

Dziś będzie bardziej niezobowiązująco, rozrywkowo i sylwestrowo o błyskotkach, które jednym umilają życie a dla innych są częścią sensu życia. Chcę pokazać inny Bangkok mniej turystyczny, albo raczej taki, którego turysta nie dostrzega przytłoczony nadmiarem wrażeń, egzotyki i chęcią zaliczenia jak najwięcej atrakcji. Widzi, ale nie zauważa. Czasami warto przyjrzeć się dokładniej z czego składają się te atrakcje, co jest blichtrem, co kiczem a co prawdziwą wartością. Nie będę opisywał życia codziennego, tym zajmę się w którymś z kolejnych postów, pokażę zdjęcia detali ozdób świątynnych.

Zewnętrzne dekoracje pawilonu biblioteki Phra Mondhob na terenie Grand Palace

Charakterystyczne dachy pawilonów świątynnych z wieżą mondob, tu w świątyni na terenie Grand Palace

Phra Mondhop podstawa filaru

Świątynia Wat Pho (leżącego Buddy) dekoracje ceramiczne na pawilonie Phra Mondob

Emalia, Inkrustacja, szkło, ceramika ifarba na fragmencie ściany jednego z pawilonów na terenie Grand Palace

Dekoracje tronu Buddy w Wat Suthat

Wat Chansongkram podstawa stojącego Buddy

Ilość świątyń buddyjskich w Bangkoku (ponad 400) jest porównywalna do ilości kościołów w Rzymie. Odkładając na bok zasadnicze różnice doktrynalne, bo nie one są przedmiotem tego wpisu różnica jest w wartości artystycznej świątyń. Wszystkie Buddyjskie Waty są w tym samym stylu, różni je tylko wielkość, bogactwo wystroju, liczba pawilonów, ilość ozdób i posągów demonów, głównym wyróżnikiem jest zamożności fundatorów. Nic dziwnego więc, że świątynie królewskie na terenie Grand Palace są najładniejsze i najlepiej utrzymane – wprost kapią od złoceń ornamentów, ale są martwe i w większości wnętrza pawilonów są niedostępne. Kwestia utrzymania jest niezmiernie istotna, bo w Tajlandii klimat jest tropikalny, wilgotny, drewno szybko próchnieje a murowane ściany pokrywają się liszajami czarnej pleśni i glonów. Błyskotki, którymi pokryte są ściany wielu pawilonów matowieją a niektóre się odklejają. Wszystko musi być konserwowane na okrągło. I to pokazuję na zdjęciach.

Wat Chansongkram renowacja zdobień

Produkcja dewocjonalii prosto na ulicy. Po lewej Budda z gestem (mudrą) Bhumisparshana – zwalczający pokusy i po prawej dwie figury z najbardziej popularnym gestem Dhyana oznaczającym wewnętrzną wolność, czystość i dążenie do duchowości

Figurki Buddy w sklepie

Kolorowe dachówki czekające na ułożenie

Zdjęte kraty w pawilonach Wat Chansongkram i zastąpione kamerami

Skomplikowane ozdoby i ornamenty o przeróżnych wzorach wymagają niebywałej precyzji przy pracy, ale jeśli dłużej i uważniej się przyjrzeć są one bardzo schematycznie, podobnie schematyczne są odpowiedniki naszych ołtarzy, pozycje i gesty (mudry) Buddy na nich i jego trony. Zdobi się wszystko: portale, poręcze schodów (tu zawsze dziewięciogłowe węże naga), okiennice, odrzwia, dachy, szczyty, kolumny, można powiedzieć, że każde wolne miejsce. Przepych złoceń ma na celu oszołomić widza i podkreślić nadzwyczajny charakter miejsca. Gdzie nie gdzie zdarzają się perełki w postaci oryginalnych dekoracji ołtarzowych. Zachwycające są stożkowe bukiety kwiatów, głównie kwiaty lub nierozwinięte jeszcze pąki lotosu lub różnokolorowe piwonie. Najwięcej kwiatów jest w lokalnych świątyniach, gdzie tak jak u nas w wiejskich kościołach, wierni sami dbają o wystrój. Ciekawie było trafić do dzielnicy gdzie produkują i sprzedają dewocjonalia, przejść się między sklepami, pooglądać zawinięte w celofan gipsowe figury Buddy w różnych pozycjach, różnych wielkości i obowiązkowo pomalowane na złoto. Były też imitacje szmaragdowego Buddy i postaci świętych mnichów..

Plastipowe figurki Buddy w Wat Traimit