Pierwszy termin procesu wyznaczono na maj 1982 roku. Za radą naszych obrońców przeciągaliśmy jego rozpoczęcie na wszelkie sposoby. Ostatecznie rozpoczął się on 15 września 1982 roku. Naszymi obrońcami byli Jan Grabiński, Jan Olszewski i mec Woźniak (imienia nie pamiętam). Mecenasów Grabińskiego i Olszewskiego znałem jeszcze z legalnego okresu funkcjonowania Solidarności jako jej doradców. Sądziła sędzia Iwińska, oskarżał prokurator Gudzinowicz. Na pierwszym terminie rozprawy były tłumy i sędzia nie panowała nad salą. Na następne wydawano przepustki a po represjach wobec uczestników (spisywanie, mandaty) przybyło znacznie mniej osób. Na rozprawie byli Onyszkiewicz i Krukowski z zarządu regionu i być może ktoś jeszcze kogo nie zapamiętałem. Na jednej z rozpraw był tez Waldemar Łysiak. Każdej z rozpraw przysłuchiwało się kilku tajniaków. Zdaje się, że tylko dwóch świadków oskarżenia nas obciążało a reszta broniła. Zapamiętałem przesłuchanie naszego świadka obrony – Czesława Walasa:
Sędzia Iwińska – Jaki był wynik referendum w sprawie zakończenia strajku?
Cz. Walas – Negatywny!
Sędzia Iwińska – Jak to negatywny?
Cz. Walas – No, Negatywny, to znaczy większość była za przerwaniem strajku, szkoda!
Sędzia Iwińska – To dobrze?!
Cz. Walas – Nie! Szkoda!
Sędzia dalej nie kontynuowała.
Dodaj komentarz